Hoe ondersteun je EDGAR?

Gepubliceerd op door Rens Meijkamp

In de komende jaren wordt het gemeentefonds vergroot van zo’n 17 miljard naar zo’n slordige 25 miljard euro. Met deze toename van het gemeentelijk budget, komen ook een nieuwe, grote verantwoordelijkheden bij gemeenten te liggen: de zorg voor de jeugd, de onderkant van de arbeidsmarkt (WWnV) en de ondersteuning van maatschappelijk kwetsbare burgers (AWBZ/WMO). Rijk en VNG maakten hierover in 2011 afspraken vanuit de veronderstelling dat gemeenten het beste in staat zijn de kwaliteit van dienstverlening te vergroten en tegelijkertijd een taakstelling te realiseren.

KING heeft onlangs een prachtig boekje uitgebracht over de nieuwe uitdagingen voor gemeenten: EDGAR. Hij is een bestaande man van 21 jaar die de samenleving al zo’n 1,6 miljoen euro heeft gekost. Een extreem geval, maar het roept beslist vragen op over de wijze waarop gemeenten dan beter en goedkoper deze kwetsbare mensen kunnen ondersteunen.

Het is werkelijk verbazingwekkend hoe weinig discussie er momenteel is over de nieuwe vormen van dienstverlening in het sociaal domein en de verbinding met de bestaande dienstverlening als onderdeel van de e-overheid. Vanuit welke dienstverleningsfilosofie ga je als gemeente aan de slag met de realisatie van deze nieuwe taken? Ik denk dat hier minstens drie sporen van belang zijn:

Allereerst zullen gemeenten samen met maatschappelijke partners een oplossingsstrategie moeten ontwikkelen. Als gemeenten hun taakstelling willen realiseren, heeft dat beslist zijn consequenties voor uitvoeringsorganisatie en maatschappelijke partners. Je kan dan maar beter samen tot breed gedragen antwoorden komen in plaats van het klassieke gemeentelijke regiemodel te hanteren.

In de moderne benadering binnen het sociaal domein staat de bekrachtiging van het individu centraal, de ‘kanteling van de begeleiding’. Dat klinkt interessant, maar wat betekent dat concreet voor de organisatie van de dienstverlening/ ondersteuning aan burgers?

Deze nieuwe verantwoordelijkheid roept gemeenten nog meer dan voorheen tot regionale samenwerking. Een efficiënte invoering van de nieuwe taken kan niet binnen individuele gemeentegrenzen gerealiseerd worden.

Kortom, binnen het sociaal domein is innovatie in dienstverlening onvermijdelijk. De grote vraag is echter of gemeenten opgewassen zijn tegen de enorme uitdaging. Waar zijn de inspirerende voorbeelden?

Reageer

*

*