Investeren in leren is investeren in presteren

Gepubliceerd op door Rens Meijkamp

Is het merendeel van de gemeenten in staat om alle noodzakelijke vernieuwing snel en succesvol te realiseren? De uitdagingen zijn legio en groot: de vorming van de Regionale Uitvoeringsdiensten, de intergemeentelijke samenwerking op ICT en andere middelenfuncties, de onvermijdelijke decentralisaties op het Sociaal Domein, de herdefinitie van de ruimtelijke ontwikkelingsfunctie, en nog veel meer. Om op deze taken te kunnen presteren is investeren in leren onvermijdelijk.

Succesvolle beantwoording van deze uitdagingen vereisen innovatieve oplossingen omdat de oude oplossingen niet meer werken. De grote vraag voor bestuurders en managers is hoe deze noodzakelijke vernieuwing succesvol kan worden vormgegeven. Door alle bezuinigingen zijn gemeenten bovendien gedwongen dit zoveel mogelijk met eigen mensen te doen, terwijl voor vernieuwing vers bloed van buiten bijna onmisbaar is.

DE sleutel in dit dilemma is om te investeren in de eigen mensen, in een “lerende organisatie”: een oud organisatieconcept van Peter Senge, maar juist nu nog steeds relevant. Het mooie van dit concept is dat leren niet betekent: terug naar de schoolbanken, maar dat leren wordt ingebed in de praktijk, in het netwerk van intergemeentelijke samenwerkingsverbanden. Volgens Peter Senge zijn in een lerende organisatie mensen voortdurend bezig om hun capaciteiten te verbeteren (te leren) om dat te bereiken wat ze echt willen. In een lerende organisatie worden nieuwe ideeën en collectieve ambities aangemoedigd en worden er ‘buiten de box” oplossingen bedacht en ontwikkeld.

En dat is juist wat we nu zo hard nodig hebben. In mijn observatie staan de meeste gemeenten voor de uitdaging om samenwerking effectief vorm te geven, om de som meer te laten zijn dan de delen, om slimme en zinvolle standaardisatie van dienstverlening en werkprocessen vorm te geven. Een nieuw en onconventioneel instrument voor het stroomlijnen van intergemeentelijke samenwerkingsverbanden, is dan het organiseren van leerprogramma. Binnen zulke expliciete leerprogramma’s wordt leren aan presteren gekoppeld.

Nu zult u wellicht denken: mooie theoretische beschouwingen, maar de praktijk bij mij is anders. Echter in de modder van de intergemeentelijke samenwerking blijkt toepassing van dit gedachtegoed essentieel voor succes te zijn. Een organisatie als de coöperatieve vereniging Dimpact, 30 gemeenten, 1,3 miljoen inwoners kon alleen maar succesvol worden omdat kennisdeling binnen het eigen netwerk centraal werd gesteld. Kennis en kennissen zijn de elementen voor de technologie van de succesvolle samenwerking! Wie pakt die handschoen ook op?

Dit is een blog die ook in inGovernment is geplaatst.

 

Reageer

*

*